Ieder jaar, op 19 januari is het de landelijke dag van de Ondernemersdochter. Nederland telt meer dan 500.000 ondernemersdochters, allemaal vrouwen die de 'can-do' mentaliteit met de paplepel ingegoten kregen. Een dag om stil te staan bij de invloed van het opgroeien in een ondernemersgezin. Wij zetten jaarlijks een van deze ondernemersdochters in de spotlight.

Welke rol speelt het bedrijf in jullie gezin? Wordt er bijvoorbeeld thuis vaak over het werk gesproken?

Zonder twijfel, ja! Dat was ook een van de redenen waarom ik het spannend vond om in het bedrijf te gaan werken. Toen ik dat nog niet deed, was ik aan tafel juist de frisse wind, met een ander perspectief. Ik was bang om ook een beetje opgezogen te worden in het bedrijf. Dus dat probeer ik nog steeds te blijven!

Een ding waar wij heel goed in zijn, is eerlijkheid. We zijn open naar elkaar en zeggen waar het op staat. We blijven niet hangen in irritaties of eindeloze discussies: we praten het uit en gaan weer door. En als het even genoeg over werk gaat, maakt iemand dat wel duidelijk, waarna het gesprek vanzelf weer over andere dingen gaat.

Welke waardevolle lessen heb je van je vader/moeder geleerd over leiderschap of het runnen van een bedrijf?

Dat je niet meteen actie hoeft te ondernemen op elke vraag of opmerking die gesteld word. Als je keuzes maakt op gezond verstand (en een beetje gevoel), dan zal het op zijn pootjes terecht komen. Vaak vallen dingen vanzelf op hun plek.

Hoe denk je dat het bedrijf en de sector zouden veranderen als meer vrouwen zoals jij een prominente rol zouden spelen? 

Oef, dat vind ik een lastige vraag! Ik ben er zelf nog niet zo lang bij, dus mijn rol is ook nog volop in ontwikkeling. Maar als ik iets zou mogen noemen, dan is het opnieuw communicatie: mensen meenemen in het doel en in de reden achter de keuzes die je als ondernemer maakt. Als medewerkers begrijpen waarom je bepaalde beslissingen neemt, voelen zij zich meer betrokken en krijgen ze de visie van het bedrijf ook beter mee.

Was het instappen in het bedrijf een keuze of voelde je een bepaalde druk om in het bedrijf van je ouders te gaan werken?

Goede vraag, haha! Er is denk ik zo’n vijf jaar lang gevraagd wanneer ik nou in het bedrijf zou komen werken. Toen ik een huis kocht in Tilburg, stopten die vragen langzaam. Ik ging solliciteren bij marketingbureaus in Tilburg en na een aantal gesprekken wist ik eigenlijk vrij snel dat ik meer verdieping en passie zocht in mijn werk. Toen heb ik zelf de beslissing genomen om heen en weer te gaan rijden naar het mooie Zeeland. Gelukkig kan ik veel vanaf mijn laptop thuis doen en is er altijd een logeeradres. En als bonus zie ik mijn familie nu ook vaker, dus eigenlijk een dubbele win. 

Hoe heb je zelf geprobeerd je plek te verwerven binnen het familiebedrijf? 

In het begin heb ik vooral de tijd genomen om te luisteren en te observeren. Door mijn achtergrond in marketing en mijn ervaring bij mijn vorige baan kon ik snel wat korte klappen maken. Wat daarbij enorm helpt, is dat ik mijn eigen keuzes kan maken en het volle vertrouwen krijg van mijn familie. Daardoor kan ik de rol echt passend voor mij vormgeven. Het is ook een eer om de naam te dragen en ik vind het bijzonder dat ik op mijn manier kan bijdragen aan de verdere ontwikkeling van het bedrijf.

Denk je dat je in de voetsporen van je ouders wil treden? 

Dat is een moeilijke vraag waar ik nog geen antwoord op heb. Ik ga voorlopig nergens heen 😉

Heb je nog een leuke anekdote? Of iets wat je is opgevallen, juist omdat je de dochter van bent?    

Ik lijk qua uiterlijk enorm op mijn moeder, maar ben er sinds het werkende leven achter gekomen dat ik stiekem ook heel erg op mijn vader lijk. We hebben dezelfde manier van nadenken, beslissingen maken en taken uitvoeren. Heel grappig om die herkenbaarheid te zien. 

Welke rol speelt het bedrijf in jullie gezin?

Werk en privé zijn bij ons thuis altijd goed gescheiden. Mijn vader sprak thuis nauwelijks over zijn werk. Nu ik zelf in het bedrijf werk, komt het wel eens voor dat we het er thuis over hebben, vooral als er iets te bespreken is. Maar over het algemeen houden we het goed gescheiden.

Welke waardevolle lessen heb je van je vader geleerd over het leiden van een bedrijf?

Hoewel we daar niet uitgebreid over hebben gesproken, zie ik in de praktijk dat mijn vader en zijn compagnon altijd voorbereid zijn op veranderingen en de toekomst. Ook zie ik hoe belangrijk ze het vinden om goed voor het personeel te zijn en naar hen te luisteren. Die betrokkenheid is erg belangrijk.

Hoe denk je dat het bedrijf en de sector zou veranderen als er meer vrouwen zoals jij een prominente rol zouden spelen?

Ik heb hier niet zo'n duidelijk idee over, maar het is altijd goed als er in bedrijven meer diversiteit aan mensen werken. Meer visies en een frisse blik op onderdelen zijn altijd waardevol.

Voelde je een bepaalde druk om in het bedrijf van je vader te gaan werken?

Het was volledig mijn eigen keuze. In eerste instantie had ik nooit overwogen in het bedrijf te gaan werken. Tijdens mijn 4e studiejaar moest ik een afstudeerstage zoeken, midden in coronatijd. Het was lastig een plek te vinden waar ik echt op lokatie kon meekijken. Mijn vader stelde toen voor bij hem stage te lopen om te ontdekken of dit vakgebied iets voor mij zou zijn. Zo ben ik erin gerold en inmiddels werk ik er al weer jaar met veel plezier.

Denk je dat je in de voetsporen van je vader wil treden?

Op dit moment is dat nog niet mijn ambitie. Ik ben pas net begonnen als veiligheidskundige en wil eerst meer ervaring opdoen en leren in dit vakgebied. Wie weet wat de toekomst brengt, maar voor nu focus ik me op mijn eigen groei.